topBarLeftS

SAP S/4HANA: architectuur als kracht — of als valkuil?

Jarenlang kreeg SAP S/4HANA niet van de grond.

De belofte was groot, maar de adoptie bleef uit.

Concurrenten haalden hun schouders op.
Sceptici lachten smalend.

Die fase is voorbij.

De afgelopen maanden zie ik een duidelijke versnelling. Implementaties nemen toe, niet alleen bij multinationals, maar juist middelgrote retail- en productiebedrijven kiezen nu voor S/4HANA Cloud Public Edition.

Laat ik het scherp zeggen.

SAP loopt architectuurtechnisch voorop in ERP.
Cloud-native. Multi-tenant. Maar vooral: end-to-end doordacht op een niveau waar de meeste aanbieders simpelweg niet komen.

De afgelopen dagen heb ik meerdere SAP-trainingen gevolgd: Business Transformation Management, Enterprise Architecture, Clean Core en Supply Chain-scenario’s binnen S/4HANA Cloud Public Edition.

Niet één introductie, maar een samenhangend geheel. En dat maakte indruk.

De manier waarop SAP Cloud ALM, SAP Signavio en SAP LeanIX samenkomen is uitzonderlijk sterk. De integratie is expliciet. De methodiek is uitgewerkt. De hoeveelheid referentiemateriaal die SAP beschikbaar stelt — procesmatig, architectonisch, inhoudelijk — is enorm.

Dit is geen losse gereedschapskist meer.
Dit is een architectonisch ecosysteem.

Dat zeg ik niet omdat procesmodellering nieuw voor mij is — integendeel. Ik was jarenlang consultancypartner van Signavio, tot SAP het bedrijf overnam. Modelleren en optimaliseren van bedrijfsprocessen is voor mij dagelijkse praktijk geweest.

Juist daarom voelde ik ook twijfel.

Want terwijl de ene leverancier architectuur grotendeels negeert, lijkt SAP het andere uiterste op te zoeken.

De vraag dringt zich op: is SAP niet te ver doorgeslagen in architectuurdenken?

Maar niettemin.

Als SAP dit alles — methodiek, tooling, referentiemodellen — openstelt voor bedrijven, ontstaat er iets wat we in ERP-land nog nooit hebben gezien:
organisaties kunnen eerst rationaliseren, voor ze implementeren.

Onder eigen regie. Processen ontrafelen. Keuzes expliciet maken. Aannames zichtbaar maken.

Zonder vast te zitten aan een partner, roadmap of projectstructuur.

En dan maakt het niet uit welke oplossing ze uiteindelijk kiezen.

Want dan gaat het niet meer over technologie.
Niet meer over leveranciers.
Maar over volwassenheid.


De kracht van SAP's architectuur vereist een aanzienlijke investering in interne kennis en discipline. Middelgrote bedrijven worstelen met het vinden en behouden van de juiste competenties om dit ‘onder eigen regie’ te doen. Zonder die interne expertise blijft men alsnog afhankelijk van partners om de complexiteit te navigeren.

Een implementatie van deze omvang is in de eerste plaats een organisatorische verandering, niet alleen een technische. Het rationaliseren van processen en het daadwerkelijk veranderen van de manier waarop mensen werken vereist intensief verandermanagement. Volwassenheid gaat niet alleen over het begrijpen van architectuur, maar ook over de bereidheid bestaande gewoonten los te laten.

SSAB implementeert oplossing voor productiebeheer van PSImetals

Ondersteuning van de omschakeling naar koolstofarm staal op de locatie in Luleå.

PSI Software SE heeft zojuist (20 januari 2026) de opdracht gekregen van SSAB Europe voor implementatie van PSImetals als een belangrijk onderdeel van haar Green Steel-transformatie [1].

De geïntegreerde oplossing voor productiebeheer zal de digitalisering en automatisering van SSAB's mini-staalfabriek in Luleå, Zweden, ondersteunen en de basis vormen voor een toekomstig productiebeheerlandschap.

SSAB is een wereldwijd staalbedrijf met een leidende positie in hoogwaardig staal en aanverwante diensten. Met twee unieke koolstofarme staalsoorten brengt SSAB een revolutie teweeg in de staalproductie en streeft het ernaar de CO2-uitstoot van zijn eigen activiteiten grotendeels te elimineren. In Oxelösund is het de bedoeling om begin 2027 te starten met de productie van koolstofvrij staal, gebaseerd op gerecycled staal en sponsijzer.

Gebaseerd op een uitgebreide ontwerpfase die in 2024 van start ging, omvat de implementatie de modules PSImetals Planning, Scheduling, Quality, Production, Logistics en volledig geïntegreerde Level-4 en Level-2 communicatie. Op de locatie in Luleå zal het systeem alle productiegebieden van de mini-walserij beheren, zoals de elektrische vlamboogoven, de productie van compacte strips, de koudwalserij en de oppervlaktebehandelingslijnen, ter ondersteuning van de productie van warmgewalste en koudgewalste coils.

Een belangrijk doel van het project is het opzetten van een schaalbaar digitaal sjabloon dat als leidraad zal dienen voor de bredere vernieuwingsinspanningen van SSAB. Door moderne workflows en geharmoniseerde tools te implementeren, wil het in de Scandinavische landen en de VS gevestigde staalbedrijf overbodige handmatige werkzaamheden verminderen, de integratie stroomlijnen en aanzienlijke schaalvoordelen behalen op alle locaties. Het project zorgt ervoor dat de nieuwe bedrijfsprocessen en IT-systemen volledig gereed zijn voor de lancering van de mini-staalfabriek, die gepland staat voor 2029.

De oplossing zal ook een aanzienlijke verbetering van de procesefficiëntie teweegbrengen door de implementatie van geautomatiseerde Greenfield-processen en standaardfunctionaliteit volgens best practices. Dit sterk geïntegreerde en geautomatiseerde platform zal zorgen voor stabiele bedrijfsvoering, verbeterde planningsnauwkeurigheid, consistent kwaliteitsbeheer en end-to-end logistieke coördinatie.

“Deze implementatie bij PSImetals ondersteunt onze ambitie om de eerste grootschalige producent van koolstofarm staal te worden. Het transformatieprogramma in Luleå zal naar verwachting de nationale CO₂-uitstoot van Zweden met 7 procent per jaar verminderen en tegelijkertijd de operationele modellen, bedrijfsprocessen en digitale systemen opzetten die nodig zijn om de Noordse transformatie mogelijk te maken ”, — Niko Korte, Hoofd van de afdeling Fossil-Free Business Platforms bij SSAB


Lees meer

  • [1] SSAB to implement holistic PSImetals production management solution
  • Iedereen denkt dat hij gelijk heeft. Daarom verzuipen we.

    We zien het bij AI. We zien het bij ERP. We zien het in de keten. En nu zien we de oorzaak.

    Beste ERP-leverancier,

    Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen.

    U bent niet de eerste die ons komt vertellen hoe wij ons werk zouden moeten doen.
    Hoe onze bedrijfsvoering anders moet.
    Uiteraard met uw oplossing als vanzelfsprekend eindpunt.

    Wat ik me na ieder gesprek hardop afvraag is dit:
    Wanneer heeft u voor het laatst geluisterd naar wat wij u vertellen.
    Wanneer heeft u zich verdiept in hoe wij straks willen werken.
    Wanneer heeft u zich afgevraagd waarom we het zo willen inrichten, welke afwegingen daarin besloten liggen, en wat u nu gemakshalve overslaat.

    Laat me eerlijk zijn over waar dit vandaan komt.

    ERP-leveranciers blijven hun industry best practices presenteren als universele waarheid, alsof het natuurwetten zijn. Alsof organisaties inwisselbaar zijn. Alsof afwijking een fout is. Alsof wij het nog niet goed begrepen hebben. Alsof context iets is wat je later wel oplost. Alsof “zo hoort het” voldoende is.

    En dan zijn we verbaasd dat projecten formeel slagen, maar operationeel pijn doen. Dat mensen na livegang harder moeten werken dan daarvoor. Dat processen logischer ogen op papier dan in de praktijk.

    Dat is geen toeval.

    Maar laat ik ook eerlijk zijn richting organisaties — en ik zeg dit als iemand die zowel in de organisatie staat als ernaast: wie zijn eigen werkelijkheid niet scherp heeft, kan geen gelijkwaardig gesprek voeren met een leverancier.

    Zonder inzicht in hoe processen, gedrag, systemen, governance en keuzes samenkomen, ontstaat geen gesprek, maar alleen zenden.

    Daar zit wat mij betreft de kern.

    De kloof die ontstaat omdat organisaties en leveranciers niet vanuit dezelfde werkelijkheid spreken.

    Zolang organisaties en leveranciers elkaars uitgangspunten, context en aannames niet kennen, praten ze langs elkaar heen — ieder overtuigd van zijn eigen gelijk.

    En zolang die kloof blijft bestaan, mislukt elk traject.
    Ook al zegt het projectplan van wel.
    Ook al staat er in de PowerPoint dat het “succesvol is afgerond”.

    De Europese zorg staat op een kantelpunt en technologie alleen gaat haar niet redden

    De aankondiging van SAP en Fresenius [1] klinkt als een stap richting een sovereign interoperable AI supported healthcare system. Maar achter de taal van innovatie ligt een probleem dat de sector al jaren ontwijkt.

    De Europese zorgsector staat niet voor een digitale transformatie. Ze staat voor een structurele herdefinitie.

    En die begint niet bij platforms of AI modellen, maar bij architectuur.

    1. De zorg heeft geen technologieprobleem maar een realiteitsprobleem

    De uitdagingen in de sector zorg zijn bekend:

    • versnipperde systemen
    • gebrek aan datakwaliteit
    • personeelstekorten
    • complexe governance
    • legacy processen die niet meer schaalbaar zijn

    Geen enkel platform kan dit oplossen zonder eerst de operationele waarheid van de zorg te herdefiniëren. Zonder duidelijke processen, verantwoordelijkheden en datastromen blijft elke innovatie een pleister.

    2. “Digitale soevereiniteit” is een ambitie, geen realiteit

    De term klinkt krachtig, maar verhult een ongemakkelijke waarheid. Europa is nog steeds afhankelijk van buitenlandse infrastructuur, cloud-technologie en AI-modellen.

    Een Europees zorgplatform is een waardevolle ambitie, maar het vraagt meer dan governance-taal. Het vraagt een eigen digitale ruggengraat, niet alleen een Europese verpakking van bestaande technologie.

    3. Interoperabiliteit is geen standaard, maar een discipline

    FHIR en open interfaces zijn bouwstenen, geen oplossing. Interoperabiliteit ontstaat door:

    • semantische consistentie
    • strakke governance
    • duidelijk eigenaarschap van data
    • een gedeelde operationele architectuur

    Zonder discipline blijft interoperabiliteit een belofte, geen realiteit.

    4. AI kan waarde leveren, maar alleen op een stabiel fundament

    AI in de zorg werkt pas wanneer:

    • de data betrouwbaar is
    • de processen helder zijn
    • de verantwoordelijkheden scherp gedefinieerd zijn
    • de context van zorgverlening begrepen wordt

    AI is geen oplossing voor een instabiel systeem. AI versterkt wat er al is, goed of slecht.

    5. De echte transformatie begint bij architectuur, niet bij technologie

    De zorgsector heeft geen nieuw platform nodig. Ze heeft een nieuwe manier van kijken nodig:

    • wat is een patiëntproces
    • wat is een datapunt
    • wat is een keten
    • wat is waarheid in een zorgcontext

    Zonder deze vragen te beantwoorden blijft elke investering een optimalisatie van een systeem dat al onder druk staat.

    Conclusie

    De Europese zorg staat op een kantelpunt.
    De vraag is niet of we meer technologie nodig hebben.
    De vraag is of we eindelijk de architectuur durven te bouwen die technologie betekenisvol maakt.

    SAP en Fresenius zetten een stap.
    Maar de echte beweging begint pas wanneer we de onderliggende realiteit durven te adresseren.


    Lees meer

  • [1] AI in Healthcare: SAP and Fresenius Accelerate Digital Healthcare Delivery
  • Wanneer grip verdwijnt in internationale ketens

    Soms lijkt alles aanwezig om te sturen.
    Systemen, dashboards, rapportages.
    En toch voelt de grip op de keten verrassend fragiel.

    Ik zie het vaak in internationale handel.
    Er is zwaar geïnvesteerd in software. Niet uit naïviteit, maar uit ambitie.
    Niet omdat men dacht dat het makkelijk zou zijn, maar omdat het nodig was.

    En toch blijft de operatie onrustig.

    Niet omdat de technologie faalt.
    Maar omdat complexiteit zich niet laat temmen door automatisering alleen.

    Zodra afdelingen hun eigen waarheid gaan organiseren, verdwijnt regie.
    Niet uit onkunde, maar uit druk.
    Dan ontstaan de bekende reflexen: extra lijstjes, uitzonderingen, mails buiten het systeem om.
    Niet omdat men het systeem niet wil gebruiken, maar omdat het systeem het werk niet meer volgt.

    Wat ik in de praktijk heb geleerd — bij grote internationale organisaties en later ook daarbuiten — is dat volwassenheid niet te koop is.
    Je kunt systemen kopen.
    Je kunt partners inhuren.

    Maar grip ontstaat pas wanneer organisatie, proces en gedrag samenkomen.

    Daar werk ik aan.
    Niet door nog een oplossing toe te voegen, maar door rust en richting terug te brengen. Zodat technologie weer ondersteunt in plaats van compenseert.

    Het doel is geen perfect systeem.
    Het doel is een organisatie die haar eigen complexiteit aankan.

    Als dit herkenbaar klinkt, is dat meestal geen toeval.